ရုပ်ရှင်လောကရဲ့ စံချိန်တင် အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ သမိုင်းဝင် ရုပ်ရှင်ကားကြီးတစ်ကားအကြောင်း ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်ကားဟာ ၂၀၀၃ ခုနှစ်မှာ ရုံတင်ပြသခဲ့တာဖြစ်ပြီး Epic Fantasy, Action နဲ့ Drama အမျိုးအစားထဲမှာ ထိပ်တန်းက ပါဝင်ပါတယ်။ 

ဇာတ်လမ်းအကျဥ်းလေးကို ပြောရရင်တော့ Middle-earth ရဲ့ ကံကြမ္မာကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမယ့် နောက်ဆုံးစစ်ပွဲကြီး ဆိုက်ရောက်လာချိန်မှာ Sauron ရဲ့ အမှောင်တပ်ဖွဲ့တွေက Minas Tirith မြို့တော်ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြတာကို တွေ့မြင်ရမှာပါ။ တစ်ဖက်မှာလည်း Aragorn ဟာ သူ၏ နန်းပလ္လင်ရပိုင်ခွင့်အတိုင်း ဘုရင်အဖြစ် စည်းရုံး ဦးဆောင်ပြီး အမှောင်ထုကို မဟာမိတ်တပ်တွေနဲ့ ခုခံတိုက်ခိုက်နေချိန်မှာ၊ Frodo နဲ့ Sam တို့ကတော့ ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် စိတ်ဓာတ်နဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်းထန်လှတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေကို ရင်ဆိုင်ရင်း လက်စွပ်ကို Mount Doom မီးတောင်ထဲ ပစ်ချဖျက်ဆီးဖို့ အန္တရာယ်များလှတဲ့ ခရီးကို ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းကြရပါတယ်။ ချစ်ခြင်း၊ သစ္စာတရား၊ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် စစ်ပွဲကြီးတွေနဲ့အတူ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ရိုက်ကူးထားတာဖြစ်ပါတယ်။

ဒီဇာတ်ကားရဲ့ ကောင်းကွက်ကို ဝေဖန်သုံးသပ်ရရင်တော့ ဒါရိုက်တာ Peter Jackson ရဲ့ ပုံဖော်ဖန်တီးမှု၊ ဇာတ်အိမ်ခိုင်မာမှုနဲ့ Howard Shore ရဲ့ ဂီတသံစဉ် နောက်ခံတို့ဟာ ကမ္ဘာ့ရုပ်ရှင်သမိုင်းမှာ အပြစ်ပြောဖွယ်မရှိအောင် ပြည့်စုံလွန်းလှပါတယ်။ Pelennor Fields စစ်ပွဲကြီးမှာ သုံးထားတဲ့ Visual Effects (CGI) နည်းပညာနဲ့ အဝတ်အစား၊ ပစ္စည်းကိရိယာ အပြင်အဆင်များဟာ ယနေ့ထက်ထိ ခေတ်မနောက်ကျဘဲ အလွန်ပင် ခန်းနားလှပြီး၊ သရုပ်ဆောင်တွေရဲ့ စိတ်ခံစားမှု ပီပြင်မှုကလည်း စာအုပ်ထဲက ဇာတ်ကောင်တွေကို အသက်ဝင်စေခဲ့ပါတယ်။ အနည်းငယ်သော အားနည်းချက်အနေနဲ့ သုံးသပ်ရရင်တော့ ဇာတ်ကား၏ ကြာချိန်ဟာ ၃ နာရီကျော် (Extended Cut ဆိုပါက ၄ နာရီနီးပါး) ရှိတာကြောင့် ပုံမှန် ပရိသတ်အချို့အတွက် ထိုင်ကြည့်ရတာ အနည်းငယ် ညောင်းညာ ပင်ပန်းနိုင်တာနဲ့၊ ဇာတ်သိမ်းပိုင်း (Endings) အပိုင်းအစများစွာကို ဆက်တိုက် ပြသသွားတာကြောင့် အချို့သော ကြည့်ရှုသူများအတွက် ရှည်လျားနေသလို ခံစားရနိုင်တာပါပဲ။

ချုပ်ပြောရရင်တော့ The Lord of the Rings: The Return of the King ဟာ ရုပ်ရှင်သမိုင်းမှာ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဖန်တီးဖို့ မလွယ်ကူတော့တဲ့ အနုပညာတွေ ပေါင်းစပ်ထားသည့် လက်ရာမွန်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

My Rating: 10/10

AP